En het startsein is weer gegeven! Ik zit alweer een week aan de pil als voorloper op onze volgende -en laatste- ICSI. Brrr ik ben doodsbang dat deze ook mislukt.
Donderdagochtend wordt er een echo gemaakt of alles ok is 'down under' en dan gaat het echte werk beginnen.
Omdat wij afhankelijk zijn van een eiceldonor moet mijn cyclus eerst gelijk gezet worden met die van de donor. Zij start begin september met Gonal F en hopelijk hebben we ergens midden september een TP van een paar megagoede embies. Al hebben we nog nooit goede embryo's gehad en erg goede hoop heb ik niet meer. Of eigenlijk heb ik geen vertrouwen meer. Hoop heb ik nog steeds natuurlijk, anders zouden we er niet meer aan beginnen. Ik vind het alleen zo moeilijk om positief te blijven. Elke keer doen we weer iets om 'het' beter te maken of om meer kans te maken op een kindje (eiceldonatie, een operatie hier en daar, pillen, acupunctuur, osteopaat, Chinese kruiden, gezond eten, en noem het maar op: wij hebben het gedaan) en elke keer gaat er toch weer iets fout. Iets nieuws. Iets waarvan we dachten dat dàt wel in orde zou zijn, blijkt dan ineens ook slecht. We zijn inmiddels al zo vaak teleurgesteld dat ik gewoon niet meer dùrf te hopen op een goede afloop.
Dus we gaan met angst en beven deze poging tegemoed. Dit is onze allerlaatste poging en dat weegt enorm zwaar. Ik sta stijf van de stress. Wat als 'ie mislukt? Ik durf er niet aan te denken. Maar ik durf ook niet meer te denken aan hoe het zou zijn als het wèl lukt. Dat heb ik al zo vaak gedaan. Gedroomd over hoe het is om zwanger te zijn, om 'het grote nieuws' te vertellen, om een babietje te krijgen, om kinderen te hebben, eerste schooldagjes, vakanties, knutselen, koekjes bakken. Om de belangrijkste persoon in iemands leven te zijn. Om 'mama' genoemd te worden.
Ik durf er niet meer over dromen.
De spannende weken beginnen weer in huize Edje. Duimt u mee?
Enof!
BeantwoordenVerwijderenIk zal heeeeel hard duimen en hopen dat dat helpt.
Djiesus wat spannend. Ik wist geeneensniet dat jij *ook* (nog, weer) op de vruchtbaarheidsuitdagingenclub zat.
BeantwoordenVerwijderenIk hoop ontzettend dat je nu eindelijk geluk hebt. Zet hem op!
Liefs, Louise
Ik duim heel hard mee met jullie!! We gaan gewoon allebei samen lekker zwanger worden, wat denk je daarvan?!
BeantwoordenVerwijderenHeel veel succes met deze poging!!
Elke
@ Nicoleke: Thanks & I hope so too...
BeantwoordenVerwijderen@ Louise: lees m'n allereerste logje maar eens, dan kun je onze historie lezen.
@ Elke: Fantàstisch idee! Let's do that!
Ik had je blogje gelezen en daaruit opgemaakt dat je uitbehandeld was :S
BeantwoordenVerwijderenIk vind dat je uiteraard dat je samen met Elke enorm zwanger moet worden, dus ik duim met jullie mee.
(? vreemde zin he, " Ik vind dat je uiteraard dat je samen met Elke enorm zwanger moet worden"
BeantwoordenVerwijderenMaar het duimen zal er niet minder op worden. Op naar mooie berichten in september dus!
Ik kom hier voor het eerst,maar duim heel hard voor jullie mee. Ik ken ook het hele traject, en ik weet hoe zwaar het is.
BeantwoordenVerwijderenGroeten, Babette.
@ Louise: we gaan nog 1 poging doen. Maar in mijn hoofd ben ik al uitbehandeld geloof ik (if that makes sense), want de kans dat het lukt is zo ontzettend klein.
BeantwoordenVerwijderen@ Babette: hoi en welkom hier! En, is het bij jou een happy end geworden?
Hoi Edje, ja, bij ons is het (alweer bijna 12 jaar geleden!) een heel happy end geworden.
BeantwoordenVerwijderenGroeten,Babette.
Begrijp best dat je in je hoofd (uit veiligheidsoverwegingen) al min of meer uitbehandeld bent. Maar wie weet. Ik hoop voor jullie dat al het geduld wordt beloond. -Zoals eigenlijk gewoon hoort. (mja)
BeantwoordenVerwijderenOp een happy end van de mm en een mooi begin van een leven zonder die kloterige onzekerheid over of iets groeit, bevrucht raakt, doordeelt en innestelt!
*Louise duimt*
@ Babette: gelukkig maar! Hopelijk niet teveel pogingen voor moeten doen?!
BeantwoordenVerwijderen@ Louise: hear hear! Eigenlijk vind ik gewoon dat ik nu rècht heb op 1 of 2 (want ik wil *wel* heel graag een tweeling!) kindjes, vind je niet? En jij ook trouwens.
Ik zal me een slag in de rondte duimen voor je Edje.
BeantwoordenVerwijderenBedankt voor je reactie op mijn weblog. Ik ga je zeker ook in de gaten houden.
Ik las ergens dat je het zat bent hoe het hele zwanger gebeuren je leven beheerst. En nou ben ik bij lange na nog niet zo lang bezig als jij maar ik kan het helemaal beamen. Op het moment dat een ziekenhuis zich er mee gaat bemoeien is het geen gezellig gebeuren. En hoe je ook je best doet er "niet te veel mee bezig te zijn" ..... ik heb helaas nog nergens een handleiding gelezen hoe je dat dan moet doen. Maar een nieuw huis kopen lijkt me wel een aardige oplossing ;o). Wie weet ga ik dat ook nog proberen *grijns*.
@ Marielle: en als je er dan uiteindelijk nog voor beloond wordt, is het het allemaal waard geweest, maar het ziet ernaar uit dat dat nooit gaat gebeuren, en dat maakt het zo ondraaglijk voor mij. Ik vind echt dat ik het op de 1 of andere manier verdien ofzo, omdat ik zo mijn best heb gedaan al die jaren.
BeantwoordenVerwijderenEr niet mee bezig zijn. Tsja welke gek dat verzonnen heeft? Als je het recept ervoor vindt, stuur je het dan effe door naar mij?
Een nieuw huis is trouwens wel een aanrader! Niet om het andere te vergeten, maar om...nou ja, gewoon om het nieuwe huis! ;-)
Ja, en wat voor nieuw huis!
BeantwoordenVerwijderenJe verdient natuurlijk driedubbeldwars dat deze poging wel gaat lukken! Omdat je zo ontzettend je best hebt gedaan, omdat je zo'n leuke vrouw bent en omdat je zo'n goede moeder zou zijn. Om maar wat te noemen. Gewoon.
Ik geloof overigens niet dat de kans groter is dat het lukt als je er minder mee bezig bent. Waarom zou dat zo zijn? Dat voelt namelijk als een reden die je jezelf achteraf kwalijk kan nemen als het niet lukt. En das niet gezond...
hey Flo'tje, thanks voor je lieve woorden.
BeantwoordenVerwijderenNee ik geloof daar eigenlijk ook geen ruk van hoor van dat minder mee bezig zijn. Er is gewoon technisch iets niet in orde met ons en daarom lukt het niet. Maar je zou zo graag willen dat je ièts kunt doen dat je alles haast zou geloven...maar heb inmiddels echt al alles gedaan wat maar geschreven en gezegd wordt en het helpt toch allemaal niks. Nu wacht ik dus alleen nog op een act of God. Heb hem al proberen om te kopen ook (als jij nou dit, dan doe ik dat etc), maar ook dat werkt niet. Dammit.