2nd base: check!

Ik val maar meteen met de geweldige deur in huis: ik ben de trotse bezitster van maar liefst 3 (!!) 8cellige embryootjes!!!! En er zit nog een 7cellig in de diepvries!!!!! Ik kom uitroeptekens te kort. Dit is zoooo'n geweldige dag voor ons!!!!!!!!!!!!!!!!!

Gisteren had ik nog even naar de counselor gebeld met een smoesje, om info los te peuteren over het aantal delingen, maar het labo was bezet dus ik zou toch echt nog een dagje geduld moeten hebben. Had ik niet. Vanmorgen knalde ik bijna uit elkaar van de spanning en na een half uurtje wachtkamer mochten we onze entrée maken in het transferkamertje. In Gent gaat het er toch een beetje anders aan toe dan in Antwerpen en Brussel. Daar moest je je helemaal uitkleden en een schortje aan en haarnetje op. Alles heel steriel. Hier ga je binnen. Je kleedt je uit achter het gordijntje (en ondertussen deed de arts haar uitleg tegen me. En ook al heeft zij intussen al 100 x tussen mijn benen gekeken, toch werd ik een beetje ehm preuts toen ze zo stond te kijken tijdens het uitkleden), neemt plaats in de beugels, eendebek erin, embryo's erin, eendebek eruit, doekje erover voor het prut en huppetee aankleden die hap en wegwezen. In de andere ziekenhuizen moet je nog minstens een half uur (met volle blaas, ahhh) blijven liggen met je benen omhoog. Niks van dat al in Gent. Laden en lossen hier.

Had van de week al geschreven dat onze dokter behoorlijk streng is. En dat heb ik geweten vandaag. Ik heb zó moeten pleiten om er 3 terug te krijgen. Zij wou er persé geen 3 terugplaatsen. Ik persé wel. And I won. Het waren 2 hele goede 8celligen, een heel goed 7cellig en een 8cellig met redelijk veel fragmentatie (voor de nitwits: verbrokkeling van de cellen, dus niet zo goed) en dat laatste wilden ze zomaar weggooien. Niet goed genoeg om in te vriezen, dus prullenbak. Maar ik had zelf altijd maar met veel moeite 1 embryo over om terug te plaatsen en met eiceldonatie 2x 2 embryo's maar nooit méér. Dus no way in hell dat ik zo'n zuurverdiend embryootje ging laten weggooien. De 3 beste terugplaatsen wilde ze absoluut niet. Teveel risico op een drieling ('ik heb in geen 15 jaar een drieling gehad, en ik wil niet dat jij de eerste bent'). Uiteindelijk heb ik voorgesteld om de 2 goede 8celligen terug te plaatsen en daarbij het kneusjes8cellig. Dan was everybody happy. De dok want die ene gaf toch niet zoveel kans op *ook* een innesteling en dus een drieling, en ik want we hoefden niks weg te gooien. En ik denk dat de kans dat er niets blijft plakken nog steeds veel groter is dan dat ze alle 3 innestelen.

De dokter vond het 'un compromis à la belge' (want de Belgen foefelen graag om te bereiken wat ze willen. Ben aardig ingeburgerd, zo blijkt maar weer). Maar ze ging akkoord. Yay !

We moesten wel een formulier tekenen dat we op de hoogte waren van de risico's van een meerlingzwangerschap. So we did. Ik ken intussen alle voors- en tegens van IVF en ECD en heb ook alles gelezen over meerlingzwangerschappen en zwangerschappen in het algemeen en de problematiek daarrond. Dus ik ben echt wel geïnformeerd. En we wagen het erop. Die keuze heeft ook alles te maken met 'de laatste poging' want normaalgesproken zouden we niet zo snel kiezen voor 3 embryo's *denk ik* maar nu wil ik gewoon zoveel mogelijk kans op een zwangerschap. Ben trouwens wel doodsbang dat het echt een drieling zal zijn hoor, want dat wil ik niet. Veel te groot risico. Zou heel de zwangerschap geen oog dichtdoen. Dan kun je natuurlijk nog altijd opteren voor embryoreductie maar dat lijkt me ook een hartverscheurende keuze.

Anyway, zo ver zijn we nog lang niet. Eerst maar eens zwanger van eentje (of tweetjes!!!) zien te raken!

En in al mijn euforie viel ik vanmiddag tijdens het inpakken zomaar van een stoel. Hoop dat iedereen daarbinnen nog op zijn of haar plaats zit...