Een kijkje nemen in my private parts

Was vanmorgen in het ziekenhuis. Echootje gedaan bij alwéér een nieuwe vrouwelijke arts. Met stagiaire. Eentje maar deze keer. Alles was ok. Meer dan ok zelfs, want *als u niet in de IVF-business zit, slaat u dit stuk best even over* mijn baarmoederslijmvlies is 9.3mm!!! Dat is errug goed voor mij, want normaal haal ik met moeite 7 of 7.5 max! Bij de donor loopt ook alles op rolletjes (10-12 eitjes), dus yay, first base (een goed voortraject) is gehaald!

2nd base is een goede bevruchting, 3rd base is een zwangerschap en home base is een kindje. Ik ben nooit verder dan het 1e honk geraakt, en toen was ik altijd out. Meestal ben ik zelfs al uit voor ik bij het 1e honk ben. Je zou beter verwachten van iemand die jaren softball heeft gespeeld hè? Ja, vind ik ook. Maar nu ik aan mijn fin de carrière zit, krijg ik misschien wel ineens een opleving, wie weet. Ik ben goed getraind in ieder geval. Heb 8 oefenwedstrijden gespeeld en dit is dan The Big Finale van mijn eigen Major League! Ik zet al mijn geld in op een homerun. En dan word ik beloond met een Gouden Schoen baby. Ja, zo zal het gaan.

Maar weet je wat zo raar is? Meestal ben ik op dit punt in de behandeling hieperdepieper zenuwachtig. Maar nu niet. Ik ben eigenlijk supergelukkig en zen on this very moment. Ik ga in mijn droomhuis wonen, met mijn droomprins, we hebben voor het eerst in lange tijd weer kans op een zwangerschap en dus een kindje, ik heb nieuwe kleren aan, we maken allerlei leuke inrichtingsplannen, we kopen een heleboel mooie stuff voor in het huis...heb zoveel leuks te doen dat ik geen tijd heb om onrustig of nerveus te zijn.

Nieuw huis, nieuw kindje, nieuwe start. Wat zou dat mooi zijn....