De allereerste jurk moèst natuurlijk de Lola worden, ahja. Niet alleen door de naam, maar ik vind het ook gewoon een superjurk. En easypeasy! My cup of tea.
Ik ben een beetje uitgekeken op roze. Al zou je dat niet zeggen als je mijn blog bekijkt, maar kom. Sterker nog, als ik nu stof koop mag er zelfs niet een béétje roze inzitten. Heb de afgelopen 3 jaar een beetje overkill gedaan qua roze geloof ik. Ook ben ik een poging aan het doen om een gat in mijn stoffenkast te naaien, oftewel weer ruimte voor nieuwe stofkes te creëren, en dit stofje ligt al sinds mensenheugnis in mijn kast. Dus. Niet (meer) mijn kleur, maar het moet op, dus vooruit met de geit.
De Lola dus. Het zou leuk zijn als de Lola geshowd werd door mijn eigenste Lola, maar dat zit er de laatste tijd niet meer in. De dame weigert dienst. Dus ziehier, de Lola, geshowd door my new best friend, de paspop, gisteren gekocht op het Stoffenspektakel:
Mijn dochter is helemaal gek van zakjes. Broeken, rokken, jurken of jassen, ze worden meteen veel leuker bevonden als er zakken inzitten, dus dat de Lola zakjes heeft, vindt ze dolletjes.
Dus. Ik was helemaal in mijn nopjes met mijn paspop. Maar wat bleek bij thuiskomst? Mijn nieuwe vriendin is te dik!
Dammit. Ik kon haar wel ruilen voor een kleiner model, maar dat was maar tot 2 jaar en echt te klein, dus ik zal het voorlopig hiermee moeten doen. Tot ik er eentje tegenkom die wel helemaal Lola-size is, dan koop ik die ook. Tot dan zult u hier dus vooral veel voorkanten zien.....
En dit is Lola al dansend in haar nieuwe outfit in Marokko. Dat de focus meer op de mevrouw achter Lola ligt, is helemaal te wijten aan mijn niet bestaande fotografeervermogen...