LOLA

* geboren op 26 mei 2010
* keizersneetje
* 2450 gram
* 47,5 cm
* slaapt de hele dag
* het mooiste meisje van de heeeeeeele universe

Later meer. Ben nu effe te verliefd om te schrijven......

Edje gaat vreemd!

Hey! Weet u waar ik ben? In the hospital!
Ja man, ik dacht laat ik 's effe een nachtje vreemdgaan. En dat is dus een primeur voor mij hè, want het is de allereerste keer dat ik op een ander slaap dat ik in een ziekenhuis lig!

Ik had afgelopen nacht knallende koppijn en omdat dat een symptoom van verergerde zwangerschapsvergiftiging kan zijn, gingen we in het holst van de nacht 's ochtends om 7 uur weer maar eens richting Spoed. Moest 1.5 uur aan de monitor gaan hangen (normaal is dat maar een half uurtje) en mocht toen wel naar huis maar moest vanavond terugkomen om nog eens bloeddruk en harttonen te laten meten. Vanmorgen was alles al te hoog, maar vanavond was het onverantwoord hoog en vond de dienstdoende gyn (jouw gyn Astrid!) dat ik lekker moest blijven overnachten.

Ben vanavond fijn vol (andere) bloeddrukverlagende pillen gepompt en morgenochtend gaan we nog eens aan de monitor en hopelijk mag ik dan toch terug naar huis. Ik zou het graag nog een paar dagen willen rekken. Ten eerste om mijn bevalling bij mijn eigen gynaecoloog te kunnen doen (die is dinsdag weer terug) maar ook om de 37 weken te halen. Ik weet wel dat het geen kwaad kan als ons prins/esje nu geboren zou worden, maar toch. Hoe langer inside, hoe beter.

De éénpersoonskamers waren allemaal vol, dus ik lig nu bij een Mongools madammeke op de kamer dat niks anders spreekt dan Mongools en ik spreek die taal nou ook niet echt vloeiend zeg maar, dus het is hier lachen geblazen, dat begrijpt u. En dan is ook de tv nog kapot. Dus ik heb fijn veel aanspraak. Gezellig.

En nu ga ik mijn slaappilletje eten en een slaapje doen. Vannacht heb ik bijna niks geslapen en ben een beetje moooooooe.

Ik hoop dat die Mongool niet snurkt.

Truste!

Terwijl u op een logje wacht, lig ik in de zon

Ja joh ik heb toch hélemaal geen tijd om te loggen!
Ik moet delegeren. En slapen. En vriendinnen ontvangen. Want die komen ineens allemaal langs en ze nemen mijn huishouden over. Hoe fijn is dat?! Ik mag niet eens koffie zetten. "Zeg maar waar alles staat en ik doe dat wel. Jij moet alleen maar mooi zitten zijn". Of nog zo'n heerlijke zin: "Heb je nog strijk? Doe ik wel even."

Ik hou het zo nog wel een tijdje uit hoor. Voel me nog steeds kiplekker en de babystuff is bijna allemaal gedaan. Ik slaap lekker een beetje uit, doe wat in en om tha house en kruip 's middags op mijn tuinstoel. In het zonnetje. En ik word me toch een partij bruin! Van nature ben ik een melkfles (witte melk dus hè, geen chocomel) maar nu met al die raging hormones bruin ik ineens supersnel. Life's not so bad!

De gyn was wel een beetje boos dinsdag omdat mijn bloeddruk weer een stuk te hoog was. Ik moest meer rusten. Ook mijn liefste was daarna boos omdat ik beter naar de doc moest luisteren. Mocht ik al niet veel uitvreten, nu mag ik zo goed als niks meer doen als meneer thuis is. En als hij niet thuis is trouwens ook niet.
En dus lummel ik maar een beetje aan. Koffietje drinken, boekje lezen, slaapje doen, beetje knutselen, beetje hangen, beetje bellen, dat soort dingen.
Als alles goed blijft gaan, gaan ze de bevalling dus op 38 weken inleiden. Maar of dat precies op 2 juni is, weten we nog niet. Man hoopt op 4 juni, want hij heeft op 2 en 3 juni een aantal belangrijke vergaderingen. WTF?!?! Mannen.....

Dat borstvoedingsklasje waar iedereen zo nieuwsgierig naar is, was echt wel een giller. Eerst had mevrouw de vroedvrouw de sleutel van het lokaaltje niet bij. Toen we eenmaal in het lokaal waren, moesten we verkassen want het was de verkeerde zaal. Toen wist ze niet hoe de beamer werkte en daarna kende ze het password niet.
Uiteindelijk hebben we het dus zonder beamer moeten doen en heeft ze haar verhaaltje zo verteld. Op zich wel een leerzaam verhaaltje maar de mannen hadden er echt weinig aan. En mijn mannetje heeft het natuurlijk ook allemaal al 2x gezien bij zijn kids, dus hij zat er weinig te doen. Ik ben wel blij dat ik geweest ben, maar ik zal toch nog wat les moeten hebben met een echte tiet en baby in plaats van een kussen met een tepel op en een pop.

Nee, dan onze laatste zwangerschapsyogales (Scrabble!). Die was leuk! Het was de massageles. Heeeeeeeeeeerlijk! En de mannen maar werken. Nou waren er een heleboel houdingen bij waarin de aanstaande moeders in kniezit (is dat een woord?) moesten gaan zitten en dat kan ik sowieso niet meer met al dat vocht. Mijn benen staan zo ontzettend strak gespannen dat ik amper door mijn benen in hurkzit kan gaan. Dus dat was niet echt ontspannend pour moi. Maar ik weet zeker dat Man wel heel goed mijn rug kan masseren voor 18 3 uur en dat ik dat dan ook heel lekker ga vinden. En ontspannend. Gedeelde smart is halve smart niewaar? Ik pijn, hij pijn.

Nou dag dan hè! Tot morgen misschien wel. Of overmorgen. Of tot na de bevalling.

Meldplicht

Oh nee dat had ik niet door Joeltje ;-)

HIERBIJ MELD IK ME !!

Maar alles gaat nog helemaal lekker in huize Ettepet hoor. De lady of tha house slaapt er een partij op los en voor de rest keutelt ze een beetje rond. Maar veel belangrijker: tha beeb doet het ook nog hartstikke goed!

We hebben wel al op de spoed gezeten om half 2 's nachts omdat ik helemaal freakte.
Ik ging vrijdag om 11 uur naar bed en normaalgesproken begint ons Jefke C.B. dan pas goed te trappelen. Overdag voel ik 'm weinig. Maar nu deed hij dus niks. NIKS!!! Ik heb een tijdje in bed zitten voelen aan mijn buik en werd intussen steeds stressier. IK VOELDE NIKS. Toen begon ik als een zot mijn buik te kneden en te porren en nog steeds niks. Uit bed. Man zoeken. Die zat nog op de bank en het bleek al 1 uur 's nachts te zijn. Ik had onze beeb dus al 2 uur niet gevoeld!

Naar de spoed gereden en een half uur aan de monitor gehangen. Gelukkig zat het allemaal tussen mijn oren en lag ons beebke gewoon te slapen maar My God wat heb ik een doodsangsten uitgestaan! Dat was niet grappig Jefke!!

Intussen heb ik een bloeddrukmeter geleend en meet ik 2x per dag mijn bloeddruk (die is bijna altijd prima nu!). Dat zorgt ook al voor wat meer rust. En ja, rust dus inderdaad. Ik slaap wat af. Ben ook wel heel moe trouwens, maar ik denk dat dat meer te maken heeft met het 'op het eindje lopen' dan met de zwangerschapsvergiftiging. Vorige week ging ik nog even een luiertas kopen en onderweg had ik me toch een slaap! Op het parkeerterrein deed ik heel effies mijn ogen dicht en werd pas een half uur later wakker. Hoe genant is dat?! Heb gewoon zitten maffen op een parkeerterrein!

Maar voor de rest dus alles onder controle!

Tot morgen dan maar hè?! Morgenmiddag hebben we weer een date met de monitor en daarna met de gyn. En 's avonds moeten we naar het borstvoedingsklasje. Waarom Man daarbij moet zijn is me een raadsel, maar dat horen we morgen dan wel!

Als een hond van zijn stront...

En toen had ik plotsklaps zwangerschapsvergiftiging. Zomaar. Ineens.

Nou ja, ineens, er waren wel wat verontrustende voortekenen, zoals de 6 kilo die ik ineens aangekomen was in 2 weken tijd, en al dat vocht dat maar in mijn lijf bleef zitten. Maar zolang mijn bloeddruk ok was, was er niks aan de hand. En die was altijd meer dan perfect. Tot afgelopen dinsdag. Naar aanleiding van die 6 kg ging ik op controle bij de vroedvrouw in het ziekenhuis en toen was mijn bloeddruk ineens skyhigh. En van mijn dikke vochtpootjes was ze ook al niet gecharmeerd. Hmm. Gek. Ik vond ze juist zo sexy. Half uurtje aan de monitor gehangen en mijn bloeddruk daalde wel iets maar bleef hoog. Ik heb ook een paar keer een voorwee gehad, zagen we op de scan, maar daar heb ik zelf niks van gevoeld. Hoe gek is dat?!

Ik mocht dinsdag niet meer terug gaan werken en moest veeeel rusten (en dat is moeeeeeeeilijk! Want ik voel me dus nog steeds kiplekker). En ik moet bloeddrukverlagende pillen slikken. Gisteravond gingen we naar de gynaecoloog om de bloeduitslagen te bespreken. Gelukkig is het (nu nog) maar een lichte zwangerschapsvergiftiging en is met mijn lever en nieren nog alles ok, maar zwangerschapsvergiftiging stopt alleen als je bevalt, en het wordt bijna altijd erger. Ik moet dus goed letten op signalen als hoofdpijn, sterretjes zien, misselijkheid e.d. en dan meteen naar de spoed gaan en waarschijnlijk wordt dan de bevalling ingeleid.

Van de gynaecoloog mag ik helemaal niet meer gaan werken tot de bevalling en dat is heel raar. Ik loop daar weg als een hond van zijn stront! Pats, boem, thuisblijven. Zo voelt het toch. Heb niet eens de kans gehad om dingen over te dragen. Daarom ga ik morgen nog wel even werken om de belangrijkste zaken door te geven en om een afscheidstaartje te trakteren.

We gaan voor nog minimaal 1 weekje erbij (dan ben ik 36 weken) zodat onze Jefke Cherry Blossom niet meer in de couveuse hoeft. En wie weet verbaas ik iedereen en kunnen we het wel nog 3 weken rekken. Maar de 40 weken zullen we heel waarschijnlijk niet halen. Als alles goed blijft gaan, zal ik denk ik op 38 weken ingeleid worden. En das maar goed ook, want we zijn er toch flink van geschrokken. Als je, zoals ik gedaan heb natuurlijk, Googled op wat er allemaal kan gebeuren bij zwangerschapsvergiftiging, nou, daar word je niet echt vrolijk van zeg maar....

Maar alles hangt af van hoe het de komende dagen en weken gaat.

En zo zal ik toch heel waarschijnlijk de eerste logster zijn die een juni (of zelfs nog mei!!) baby werpt! Klein Kikkertje, Astrid, Cisca, Nienuh, Esje (ben ik nog iemand vergeten??) ik steek jullie voorbij!

En nu moet ik als een gek die laatste babydingen nog even gaan klaarmaken!!