Thrifty treasures

Omdat ik vanmiddag 2,5 uur over 5 km heb gedaan omdat heel Antwerpen en omstreken in de file stond, doe ik vanavond lekker niks anders meer dan bankhangen. En laat ik u dan vanaf mijn bank eens al mijn geweldige rommelmarkt- en kringloopaankopen van de laatste tijd laten zien:

Allereerst vond ik op een rommelmarkt deze leuke doos

Hij zat nog dicht. Van dichte dozen word je toch nieuwsgierig hè, en zeker als die op rommelmarkten staan. En kijk eens wat ik zag toen ik hem openmaakte:

Een doos vol knopen, gespen, kraaltjes en knikkers! Iets wat creabloggers altijd vinden in kringloopwinkels en waar ik dan jaloers naar zit te staren, want zulk soort dingen vind ik nooit. Maar ik vond er nu ook één, ha!
50 cent per touwtje van 5 knopen. 'Wat kost het voor de hele doos?' vroeg ik. 'Ehh doe maar € 2,50' zei ze. 'Gimme!' zei ik.

Een tijdje geleden reden we op de fiets door Brussel, in de stromende regen, maar dat mocht de pret niet drukken, zeker niet toen we toevallig langs een retro- en vintagerommelmarktje reden. En wat zag mijn oog? Deze geweldige jurk!

Heerlijk retro stofje! Ik dacht eerst: innaaien en voor mezelf vermaken, maar het wordt toch (alweer) een Lolajurkje. En hoeveel hebben we voor zoveel moois dan betaald? 1 hele Euro! Word ik blij van.

Op diezelfde markt vond ik een groot stuk (Kitch Kitchen?? Of in ieder geval Kitch Kitchen-achtig) zeil voor alweer 1 Euro.

Voor een tasje ofzo?

Een vriendin organiseerde vorige maand een kledingruilhandeltje: iedereen bracht zijn oude-maar-nog-in-goede-staat-zijnde-kleding-die-ze-niet-meer-wilden en ook nieuwe miskopen, mee en er werd lustig geruild. Ik scoorde er onder andere dit King Louie rokje in maatje veel te groot, maar dat kunnen we makkelijk kleiner maken. Beetje kleiner voor mij of veel kleiner voor Lola? Ik ben er nog niet uit. Kostte me eigenlijk €5 maar ik had zelf zoveel 'verkocht' dat ik uiteindelijk met een stapel nieuwe oude kleding èn nog eens €35 naar huis ging, dus het kostte me eigenlijk niks. Das leuk shoppen!

Ik had al vaker kleine kindernaaimachientjes op blogs gezien die al dan niet echt werkten en keek daar dan altijd wat kwijlend naar. Dat wilde ik ook voor Lola! Mijn hart maakte dus een behoorlijke sprong toen ik zomaar tegen deze beauty aanliep: een heuse naaimachine voor maar 50 cent!

Is 'ie niet geweldig? Nu loopt ze er alleen nog maar mee rond te zeulen en gooit hem hier en daar keihard op de grond maar ik zie ons al helemaal samen aan de naai!

Niet dat hij werkt hoor, maar imaginary sewing is al een begin, toch?

Kerstvakantie-uitjes

Zo. De kerstvakantie is weer voorbij. Wij waren lekker vrij met ons 5jes en deden allerlei leuks.

Zoals elk jaar was meneer Ettepet ook dit jaar weer jarig op de minst leuke dag van het jaar om jarig te zijn: 1e kerstdag. Waarom doet 'ie dat toch elk jaar weer?

Maar goed, er moest dus een cadeau gemaakt worden. Nou is Lola dol op scheuren. Maakt niet uit wat, wc-papier, een krant, een stripboek, een dvd-hoesje, ongeopende post, whatever, als het maar scheurbaar is (en er is veel méér scheurbaar dan wij denken!), dus haar knutselcadeautje moest iets scheurderigs zijn, das duidelijk.

Ik gaf haar een paar servetjes en ze stelde niet teleur: in no-time had ze 2 stapels kleine paarse en roze stukjes servet gescheurd die mama met een beetje hulp van Lola, in kleine propjes propte. Helemaal in kerstsfeer sneden we de kartonnen doos van de kerststol tot een hart en beplakten hem met propjes.

Aan de achterkant plakten we blingbling en schreef Lola iets liefs.

En ze tekende ook iets moois voor haar papa. Haar 2e liefste bezigheid, kleuren.

Helemaal opgetogen stonden we op 1e kerstdag al vroeg aan papa's bed met ontbijt en de geknutselde cadeaus. We waren zo hyper dat er geen enkele foto goed gelukt is en die ene die dan nog iets of wat is, daar hebben we dan weer een snottebel op onze bovenlip hangen. Nou ja.

Ik bedenk me nu ineens dat ik Lola's allereerste knutselding-voor-papa nooit laten zien heb, dus doe ik het alsnog even: ze schilderde een half jaar geleden een kunstwerk voor vaderdag. Ik spoot dotjes verf op een doek en Lola kliederde het met haar handjes tot een waar meesterwerk!

Eerlijkheidshalve moet ik erbij vertellen dat het spijkertje om het ding op te hangen nog in de muur geslagen moet worden, dus het hangt nog steeds niet. Goed voornemen voor 2012?

We aten ons tonnetje rond met een familiebrunch op 1e kerstdag en een familiediner op 2e kerstdag.

We deden weer een paar daagjes Ardennen waar het vorig jaar heerlijk sneeuwrollen en winterbarbequen was maar nu stortregende. Tussen de buien door konden we wel heerlijk wandelen in de bossen. Lola genoot. En wij ook.

Oudjaar vierden we bij ons thuis met, naar goede Vlaamse gewoonte, veel eten. Niet dat ik zelf gekookt heb hoor, daar begin ik niet aan. Maar ik maakte wel de servetringen. En de aperitiefhapjes. En ik schepte ijs op bordjes voor het nagerecht. En ik smolt chocola voor d'rop. En ik dronk veel champagne. Dus ik deed best nog wel wàt eigenlijk.
Alleen jammer dat ik geen enkele oliebol gehad heb. Niet één! Doen de Belgen niet aan. Volgend jaar bak ik ze zelf. Want een Oudjaar zonder oliebollen is als een....kerstmis zonder kerstboom?

Om half 12 liepen we richting Schelde voor het geweldige vuurwerk dat de Stad Antwerpen elk jaar afsteekt. Het was helemaal niet koud en heerlijk om lekker buiten te zijn na al dat gevreet. De flessen champagne gingen mee en we genoten! Lola vond het allemaal even mooi. We hadden haar om 11 uur uit bedje gehaald en het kind stond even vrolijk als altijd te trappelen om uit bed te mogen en ze ging met slaapzak en al in de buggy. Ze wees naar elke vuurpijl die afgestoken werd en gilde van plezier (al zou je dat niet zeggen op deze foto).

Dat bruine mutsje heb ik trouwens gehaakt (met dank aan Creadientje voor het vertalen van alle haakafkortingen van het patroon) voor bij een geel jasje wat nog gemaakt moet worden. Intussen heb ik er ook een sjaaltje bij gemaakt. Maar dat laat ik nog weleens zien want er moet nog wat op en aan. Een jas dus onder andere. Maar dat mutsje was nog helemaal niet klaar op oudjaar. Alle draden moesten nog ingestopt worden, maar ik kon Lola's paarse muts even niet vinden dus moest ze deze maar op. Valt niet op hè?

We deden ook nog een weekendje Amsterdam, waar geen foto's van zijn omdat mijn fototoestel zo nodig bij de allereerste foto 'vervang batterij' moest zeggen. En ik had geen oplader bij. Sucks.
Wat ook suckte is dat ik vorige week in de uitverkoop hier in Antwerpen een geweldig jurkje kocht voor €56 en dat ik exact hetzelfde jurkje in Amsterdam zag hangen voor €30. Sucks2.

En als goede afsluiter, vierden we vandaag Verloren Maandag op het werk. Weeral zo'n heerlijke Vlaamse/Antwerpse traditie. Mijn baas trakteert elk jaar, zoals het hoort, op worstenbroodjes en appelbollen. Yummie!

Gelukkig Nieuwjaar iedereen! (mag dat nog op 9 januari?)

Prettige Kerstdagen!

Lekker eten, veel drinken en grote kedoos, meer moet dat niet zijn.

Proost!

Lola's winterjasje

Toen het ineens zo koud werd, had mijn meisje nog niet eens een (fatsoenlijk) winterjasje. Arm schaap.
Dus moest er genaaid worden, en wel direct.

De stof had ik al sinds het voorjaar liggen en is gekocht op het Stoffenspektakel.
Het patroontje komt uit een oude Knippie uit 2000. Zie je wel meneer Ettepet dat je nooit iets moet weggooien?

Het is een ouderwets A-lijn modelletje en ik was er meteen gek op!
De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat dit de 2e poging is om dit jasje te maken. Ik geef het niet graag toe, maar mijn 1e (najaars)jasje ging volledig de mist in. Ik raderde patroontje 80 uit (dat er best groot uitzag voor een 80), dat was de kleinste maat en hoewel mijn dochter toen nog maar 74 had, dacht ik 'past het nu niet dan past het volgend voorjaar wel'. En omdat ik altijd naai als mijn dochter in bed ligt had ik -grote fout- haar geen enkele keer laten passen. Ja hey, het kind lag altijd te slapen! Ik vond het wel een beetje aan de wijde kant maar ach, afwerken die handel. Knopen erop en alles, en toen bleek dat ze er minstens 2x in paste....
Verdomme! Over een half jaar ging dat ook nog veeeel te wijd zijn dus toen gingen we knippen. En nog eens knippen. En weer en keertje knippen. Maar het bleef te wijd dus nu ligt het in een hoek en in maart zullen we eens kijken of er nog iets van te brouwen valt.

Voor dit jasje heb ik het patroon (op hoop van zegen, want eigenlijk kan ik dat helemaal niet) veel kleiner gemaakt en was ik zo slim om Lola eerst eens op te meten. Had ik eerder moeten doen!

Het voorpand trekt een klein beetje naar voor en de perfectionist in me stoort zich daar mateloos aan, maar de luierik in me denkt 'over 3 maanden past ze er toch niet meer in dus afblijven!' en die laatste heeft gewonnen. Zoals zo vaak.

Kijk haar poseren! (das ook de eerste keer dat ze eens stilstaat...)

Die is nog wat groot voor jou schatje!

Langs de verkeerde kant de glijbaan op is veel leuker!

Een roze Klaas

Ik loop hier precies steeds een beetje achter de feiten aan. Zomerzonfoto's in november en nu een sinterklaaslogje een week na dato.

Dat komt ten eerste natuurlijk omdat ik nogal aan de lakse kant ben qua logjes schrijven en er meestal duizendenéén dingen zijn die ik net iets liever doe. Maar vorige week zaten we ook massaal in de lappenmand in Huize Ettepet. Niet dat we thuis van werk cq crèche bleven hoor, maar we deden wel veel van uche uche en de bacillen vlogen rijkelijk in de rondte. En daar word je moe van joh. Ik heb dan ook niet veel anders gedaan dan me van playdate naar playdate met Lola gesleept en tijdens haar slaapjes heb ik veel en vaak op de bank gehangen met mijn vrienden het fleece dekentje en de hoestsiroop.

Maar goed, tussen al het gesnotter en gehoest door, stond Sinterklaas daar ineens met een grote zak zooi voor Lola, haar grote broers en kleine neefjes. En toen ik al die cadeaus voor Lola zag, werd het me een beetje zwart roze voor de ogen. We weten allemaal dat ik een pinkfreak ben en dat Lola haar garderobe (dus) overwegend uit roze kledingstukken bestaat, maar als je dochter een béétje prinses is, zoals mijn dochter is, blijken ook alle leuke speeltjes roze te zijn. De speeltjes die ze tot nu toe had, waren bijvoorbeeld zachte blokken in alle kleuren van de regenboog, pluchen beesten in bruin en zwart en hier en daar een roze variant (waar ze trouwens maar sinds kort mee speelt want vroeger keek ze absoluut niet om naar knuffels) en ander babystuff dat overwegend niet roze was.

Maar toen ik Sinterklaas op cadeautjesjacht ging, bleken alle leuke meisjesdingen ineens roze te zijn! Yay! De echte babyspeeltjes en de box zijn sinds kort opgeruimd en maken plaats voor kleinemeisjesspullen. En die zijn roze. In mijn geval dan toch. Mijn hart maakte stilletjes een sprongetje bij het zien van zoveel prinsesserigs. Prinsessenzooi, dat moesten we hebben en prinsessenzooi was wat er gekocht werd!

Maar waar ik als moeder-to-be gezwóren had dat er nooit -NOOIT!- een Hello Kitty of Mega Mindy bij ons in huis zou komen, moet ik helaas al bij Lola's 2e Sinterklaas bekennen dat ze toch naar binnen geslopen zijn. Ze zaten ineens in de zak van Zwarte Piet, zonder dat ik er erg in had. En ik vind het stiekem toch eigenlijk best wel leuk, al zal je me dat nooit hardop horen zeggen.

Zo zien we daar een Hello Kitty drinkbeker met rietje. Gèk is ze erop!

Al drinkend uit haar Hello Kitty beker loopt ze achter haar Hello Kitty buggy aan.

De buggy stouwt ze vol met àlle poppen en knuffels die ze kan vinden en zit hij eenmaal vol, dan moeten ze er allemaal weer terug uit en brengt ze ze één voor één naar haar roze prinsessentent die ze ook van Sinterklaas kreeg.

Dit schattige roze K3 zeteltje kreeg ze ook van de Goede Man. K3 vind ik wèl leuk. We dansen altijd samen op hun muziek en Lola swingt dan zo lekker met haar kleine heupjes. Die stoel moest meteen ook de tent in en nu zit ze daar elke dag en brengt al haar dieren en poppen naar binnen, gaat in haar stoel zitten en gooit ze dan allemaal door het raam weer naar buiten, om ze vervolgens weer één voor één op te halen en naar haar buggy te brengen. En dan begint hetzelfde riedeltje weer van voor af aan. En dat gaat nu al een hele week zo, superschattig! Als ze moe wordt pakt ze haar 'doekje' (= een doodgewone hydrofieldoek maar dat is al sinds jaar en dag haar troeteldoekje waar ze de godganse dag mee rondloopt en in haar bed liggen er een stuk of 3 waar ze lekker tegenaan kruipt en dan gaat ze njonnen. Zo heet dat ja, want ze maakt njon njon njon geluidjes) en legt haar hoofdje op het zeteltje en gaat jawel....njonnen.

Afijn, Sinterklaas was weer een groot succes bij alle kids en ze werden helemààl hyper toen de buurvrouw zwarte Piet op de deur kwam bonzen en pepernoten naar binnen gooide. Behalve Lola want die ging huilen...

Tot op de dag van vandaag vindt ze nog bijna dagelijks een pepernoot ergens op of onder. Misschien toch eens schoonmaken in huis.

Is ze ècht al anderhalf?

Yep. Vandaag. Anderhalf. Ongelooflijk. Nu al?

En wat hoort er bij een verjaardag, ook al is het maar een halve?

Taartjes natuurlijk!

Dus Lola maakte samen met moeders een appeltaartje. Nou ja, het hele kneedgebeuren liet ze vooral aan mij over en zij at intussen het beslag op. Vond ze veel interessanter dan kneden.

Leuk lekker dat ze al dat bakken vond!

Voor de gelegenheid hadden we een schortje gemaakt, want hoe kun je nou koken en bakken zonder schort? Ik had hem ooit al eens voor Kobus gemaakt, maar ik vond hem toen, al zeg ik het zelf, zo leuk dat Lola er ook één moest. Een Flamenco-schort voor onze Spaanse Vlaamsnederlandse furie.

En bij een feest trekken we natuurlijk ook een nieuwe outfit aan.
Dit jurkje is poepsimpel, nagetekend van een bestaand jurkje met een ritsje op de rug. Zat op een paar uur in elkaar; daar houden we van.

Weet je hoe moeilijk het is om een goede foto te nemen? Heel moeilijk. En weet je hoe moeilijk het is om een goede foto te nemen van een kind dat geen seconde stil staat/zit en als ze dat wel doet, een jankgezicht trekt? Niettedoen.

Einde.

Ja. Want wat gebeurde er? Vanmiddag deed eerst mijn keukenweegschaal het niet meer, dus moesten we een nieuwe halen. Toen we thuis kwamen moest Lola in bed. Daarna was de batterij van mijn fototoestel leeg en moest eerst opladen. Toen konden we eindelijk aan het taartje beginnen. Taartje zat goed en wel in de oven en toen stortte ons slaapkopje in. Om half 7 al! Dus er wordt vandaag geen taart meer gegeten op haar anderhalfste verjaardag....

:-(

Maar morgen wel! Dus stay tuned voor de eetfoto's 'till tomorrow!

Edit 27/11:

Vandaag kon er wèl gegeten worden!

Alloooowwww, daar zijn we weer!

Oh ja, mijn blog. Was u het ook vergeten? Ik wel.
Zomaar 3 maanden onaangekondigd en onbedoeld blogverlof, heerlijk.
Ik heb ervan genoten.

Maar het wordt weer eens tijd voor een update, want het kind is al bijna volwassen man.

Laat ik u in deze koude donkere dagen, eens even mee terug nemen naar onze zonovergoten danwel regenovergoten vakanties van de afgelopen maanden.

In augustus bracht ik een week door in Turkije, samen met vriendin S, haar 2 dochtertjes en natuurlijk mijn eigen bloedje.

Meneer Ettepet kon ons niet naar Rotterdam airport brengen die dag, dus ging ik, met 1 hand een kinderwagen duwend en met de andere hand een koffer trekkend, per tram naar het station, per trein naar Rotterdam CS, per bus naar het vliegveld, per vliegtuig naar Turkije en weer per bus naar de eindbestemming.

In het vliegtuig zaten we naast een oud koppel. Van die mensen die nog net niet "Niet naast mij! Niet naast mij! Niet naast mij!" roepen als je beladen met kind en zooi het vliegtuig instapt. We gingen er lekker wel naast zitten. Maar voordat we bezweet, opgelaten en 1 van ons 2 jankend, gingen zitten kakte Lola nog even lekker alles onder. Gevalletje stank-tot-achter-in-het-vliegtuig en ouderwets lekker tot in haar nek. Was lang geleden dat ze dat nog gedaan had en ze koos wéér het perfecte moment uit om nog eens openbaar en ongegeneerd te kakken. Heeft u ooit al eens een kind helemaal van top tot teen verschoond in zo'n klein vliegtuigtoilet? Moeilijk man. Plankje van pak 'm beet een halve meter op 30 cm waar je je spartelend kind in bedwang probeert te houden, luier en nieuwe kleertjes (die ik thank God nog net voor vertrek in de tas had gestopt; ik leer van vorige keren!) uit tas aan schouder probeert te vissen, nieuwe kleertjes, nieuwe luier en natte doekjes maar even in je mond stopt want waar moet je ze anders laten, kind uit kakkleren wurmt, kind van head 'till toe wast met natte doekjes, bijna over je nek gaat van de stank in zo'n kleine ruimte, nieuwe kleren aandoet en met een gillend kind, aangestaard door 200 vakantievierders, het vliegtuig weer binnenstapt. Daar maak je geen vrienden mee. Ik weet niet of het kinderhaters waren of dat het kwam omdat we door Lola-de-kakker 10 minuten vertraging hadden, maar die 2 hebben heel de weg geen woord gezegd. Ook niet toen Lola meerdere keren hard aan de armharen van meneer trok en alle kruimels van haar croissantje over zijn broek gooide en ik me steeds verontschuldigde. Maar we zaten en konden eindelijk vertrekken.

Onze kinders vermaakten zich uitstekend samen. We lagen elke dag -de godganse dag ook- heel burgerlijk op ons zelfde plekje aan het kikkerbadje, na eerst een hele klim met 2 buggies, want de kids moesten natuurlijk wel slapen tussendoor dus de buggies moesten mee, van 5 trappen -5 trappen! Niet 5 treden, 5 trappen! Met buggy, kind, boot, zwemband, schepjes, emmertjes, tig handdoeken en luiertas- want het feit dat er bij het hotel 'niet toegankelijk voor rolstoelen' en daardoor ook niet echt heel erg toegankelijk voor buggies, stond, hadden we fijntjes genegeerd. Ons hotelletje lag tegen een berg op en boy, dat hebben we geweten. Maar wat was het heerlijk! Terwijl thuis de regen met bakken uit de lucht kwam, lagen wij prinsesheerlijk op onze strandbedjes, speelden de kids in het water en aten we hamburgers en pizza's tot ze onze neus uitkwamen. Elke avond als de kids in bed lagen, ging één van ons met een leeg waterflesje een liter wijn halen in het restaurant want we mochten geen glazen wijn meenemen naar de kamer. En we blijven wel Hollanders natuurlijk. All inclusive is all inclusive.

Dat kind van mij kan éten, echt on-ge-loof-lijk! Lust alles, heeft een grote voorkeur voor zoetigheid (van wie zou ze dat nou hebben?) en eet het liefst de hele dag door.

Lekker hè, die spekbilletjes met luier vanonder haar badpakje?

Valt het op dat ik Lola van roze houdt? En van stippels ook, zie ik nu.

Crox met een X zijn zo mogelijk nog lilliker dan de echte.

Eén avond was er paniek toen we smsjes kregen dat er een ramp op Pukkelpop
had plaatsgevonden, want meneer Ettepet was daar ook. Wij konden hem en hij kon ons niet bereiken want alle gsm-netwerken lagen plat, maar gelukkig kregen we na een paar uur zijn verlossende telefoontje. Op blauwe plekken van de hagel na, was hij voor de rest gelukkig ongedeerd.

Na al dit gezon en gebruin (voor de anderen dan, mijn vel schijnt dat niet te kennen) gingen we in Good ol' Belgium een weekje naar ikdurfhetbijnaniettezeggen.....Centerparcs. Oh My God. Zet ik dat echt zomaar op het wereldwijde web? En zeg ik er dan ook nog bij dat het helemaal zalig was? Ja, dat doe ik. Heerlijk was het. De boys hadden een vriendje bij en zaten overdag in het zwembad achter de meiden aan en 's avonds deden ze hetzelfde maar dan op het droge. En onze kleine waterrat had intussen de time of her life in het zwembad, op de kinderboerderij, in het huisje en natuurlijk in bed, want slàpen dat die griet kan! Nog steeds slaapt ze 's ochtends èn 's middags 2 uur lang en 's nachts knort ze gerust 12 tot 13 (en soms zelfs 14!) uur achter elkaar. Haar biologisch ritme is trouwens ingesteld op weekdag als het weekdag is, en weekend als het weekend is, want dan slaapt ze met gemak tot 9 uur. Geweldig kind. Ook als ze wakker is trouwens. Dan nog meer.

Zwemmen met haar grote broer.

We gingen ook nog een paar keer naar de Ardennen waar vrienden van ons een huis hebben. En een hond. Met de toepasselijke naam Choco. Lola vond Choco helemaal interessant maar ook wel een beetje eng in het begin. Maar aan het einde van de week waren ze dikke maatjes en klom ze nog net niet bovenop hem.

Er was ook een heuse open haard. Waar hout voor gehakt moest worden.
Lola hielp dapper mee:

En ziet u al haar haren? Nee die ziet u niet hè? Nog steeds niet. Het begint nu wel een minibeetje te groeien, maar mèn wat gaat dat langzaam! En het wordt pierenverdriet, let op mijn woorden! Net als bij mama.

En toen was de vakantie voorbij en......gingen we voor het eerst naar de crèche! De eerste week was huilen huilen huilen maar daarna ging het wonderbaarlijk goed. En nog steeds vindt ze het heerlijk om met de andere kindjes te spelen.

Dat groene ding is trouwens haar crèchetasje (niet roze, gedurfd van mij hè?!) en dat tasje moet overal mee naartoe waar zij gaat. Niemand mag er aan komen en afpakken al zeker niet.

En ik ging voor het eerst in een jaar en 3 maanden weer werken! In dat jaar dat ik weg was heb ik er 6 nieuwe collega's bijgekregen (allemaal leuk!), is ons kantoor 2x zo groot geworden, heb ik allemaal nieuwe klanten gekregen en zit ik aan een ander bureau op een andere plaats, maar toch is het of ik nooit weggeweest ben. Ik werk 4 dagen in de week van kwart over 9 tot kwart over 2, zalig toch? Om 3 uur zijn we alweer lekker samen thuis. Heer-lijk! Wil nooit meer anders.

En tatatatadaaaa: ze loopt!!! 5 dagen voor ze 16 maanden werd zette ze ineens 4 hele stappen. Sindsdien crosst ze door het hele huis en heeft ze ook het trappenklimmen ontdekt en helaas ook hoe ze de keukenkastjes open moet krijgen en leeg kan maken.

Haar grote hobby, naast verstoppertje spelen, is bellen (daar heb ik nog niet eens een foto van zie ik nu pas!). Superschattig, met de telefoon tegen haar oor zegt ze allooooowww. Een rekenmachine, afstandbediening en zelfs een tampon werken trouwens ook. Verder kan ze papa, mama, ja en emme! (hebben) zeggen. Voor de rest wijst ze overal naar en ze begrijpt al heel veel. Haar oortjes, voetjes, haartjes (welke haartjes?), handjes en neusje weet ze te vinden en ze doet haar eigen muts af als je dat vraagt en hangt hem op de kapstop. Ok, daar kan ze niet bij, maar ze rekt zich helemaal uit om hem op te hangen.

Lekker ding hè?